Φόρος κληρονομίας. Εν τοις πράγμασι απαλλοτριωτέο ακίνητο.Γεωτεμάχιο σε προτεινόμενη αδόμητη ζώνη Α αρχαιολογι-κού χώρου. Όταν στην κληρονομιαία περιουσία περιλαμβάνονται (και) ακίνητα, που βρίσκονται σε περιοχή, που κατά τον χρόνο της επαγωγής έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, με αποτέλεσμα ο κληρονόμος να στερείται ουσιωδώς την κατά
προορισμό χρήση και εκμετάλλευση της περιουσίας αυτής,και κατ’ ουσίαν να κληρονομεί προσδοκία δικαιώματος, ητυχόν επιβολή και είσπραξη φόρου, που προσδιορίζεται παρά τις υφιστάμενες δεσμεύσεις και περιορισμούς, μέχρι να τακτοποιηθεί η κατάσταση του κληρονομιαίου ακινήτου με αποδέσμευσή του ή με την κατά νόμο αποζημίωσή του, συνιστά μέτρο ιδιαίτερα επαχθές για τον κληρονόμο και πα
ραβιάζει τα άρ. 4 παρ. 5, 17 Συντ. και 1 ΠΠΕΣΔΑ. Η υπαγωγή ακινήτων στην προκειμένη περίπτωση στο σύνολό τους σε αδόμητη ζώνη Α αρχαιολογικού χώρου συνιστά οριστικό ουσιωδέστατο περιορισμό της ιδιοκτησίας, με αποτέλεσμα οι ιδιοκτήτριες να στερούνται οριστικά εν τοις πράγμασι τη χρήση τους, αφού καθίσταται αδύνατη η αξιοποίησή τους ενώ το ελληνικό δημόσιο, από την πλευρά του, όχι μόνον
δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του για την επίλυση του ζητήματος της ανταλλαγής ή της καθ’ οιονδήποτε τρόπο αποζημίωσής τους αλλά, επιπρόσθετα, προβαίνει στην επιβολή του επίδικου φόρου κληρονομίας. Αντίθετη στις προαναφερόμενες διατάξεις η επιβολή φόρου κατά τον χρόνο επαγωγής της κληρονομίας.Παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας της φορολογικής αρχής να αποφανθεί επί αιτήματος φορολογουμένου να παραχωρή-
σει στο ελληνικό δημόσιο ακίνητο για την εξόφληση φορολογικής οφειλής (κατ’ άρ. 82 ν. 1286/2001), κατά της οποίας ασκείται προσφυγή.
