Επίκαιρη νομολογίαΕυθυνη διοικούντος Α.Ε για καταδολίευση Τριμ Εφ Λαρ 168/2017

ΕΥΘΥΝΗ ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΩΝ ΑΕ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΩΣ ΚΑΤΑΔΟΛΙΕΥΤΙΚΗΣ, ΓΟΝΙΚΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΩΝ. Ευθύνη για την μη έγκαιρη καταβολή των φόρων υπέχει και ο αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΑΕ, εκτός από τον διευθυντή και άλλους, και όταν εν τοις πράγμασι είχε ενεργό συμμετοχή στη διοίκηση και γενικά στις υποθέσεις της εταιρίας (ΑΠ Ποιν 858/2011). Προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη αντιπροέδρου και διευθύνοντος συμβούλου ΑΕ για τις οφειλές της εταιρίας που γεννήθηκαν κατά τον χρόνο που αυτός ασκούσε τα καθήκοντα του διευθύνοντος συμβούλου. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 939 έως 945 ΑΚ που προβλέπουν την προστασία των δανειστών σε περίπτωση που ο οφειλέτης τους προβαίνει σε απαλλοτρίωση των περιουσιακών του στοιχείων με σκοπό τη βλάβη τους, οι προϋποθέσεις για τη διάρρηξη της απαλλοτρίωσης είναι: α) Η ύπαρξη απαίτησης (αξίωσης) του ενάγοντος κατά του οφειλέτη, γεννημένης κατά το χρόνο της απαλλοτρίωσης. Εκείνος που ασκεί την αγωγή για διάρρηξη της απαλλοτριωτικής πράξης πρέπει να έχει απαίτηση κατά του οφειλέτη, η οποία πρέπει να έχει γεννηθεί κατά το χρόνο που ο τελευταίος επιχειρεί την απαλλοτρίωση ή απαίτηση, τα δημιουργικά περιστατικά της οποίας αρκεί να έχουν συντελεστεί κατά το χρόνο της απαλλοτρίωσης και να είναι αυτή ληξιπρόθεσμη κατά τη συζήτηση της αγωγής στο δικαστήριο. Δεν επιβάλλεται η απαίτηση να έχει βεβαιωθεί δικαστικά, ούτε να είναι εξοπλισμένη με τίτλο εκτελεστό ούτε δυνάμει τούτου ο δανειστής να έχει προβεί σε δικαστική καταδίωξη του οφειλέτη, που και αυτή να έχει αποβεί ατελέσφορη. β) Απαλλοτρίωση από τον οφειλέτη. Επί μεταβίβασης ακινήτου, ως χρόνος της απαλλοτρίωσης νοείται ο χρόνος της κατάρτισης της δικαιοπραξίας και όχι αυτός της μεταγραφής της. γ) Η απαλλοτρίωση από τον οφειλέτη να έγινε με πρόθεση, όπως με τον τρόπο αυτόν, να βλάψει τα συμφέροντα του δανειστή, δηλαδή, με σκοπό να ματαιωθεί η ικανοποίηση της υπάρχουσας απαίτησης του δανειστή. Θεωρείται δε ότι υπάρχει τέτοια πρόθεση όταν με την απαλλοτρίωση ο οφειλέτης γνωρίζει ότι η υπόλοιπη περιουσία του δεν επαρκεί για την ικανοποίηση του δανειστή. δ) Με την απαλλοτρίωση να επέρχεται αντικειμενική βλάβη του δανειστή, δηλαδή αντικειμενική αδυναμία αυτού προς ικανοποίηση της απαίτησής του από την υπόλοιπη περιουσία του οφειλέτη και ε) γνώση του τρίτου προς τον οποίο γίνεται η απαλλοτρίωση, ότι ο οφειλέτης απαλλοτριώνει με σκοπό τη βλάβη των δανειστών. Η γνώση τεκμαίρεται μαχητά υπέρ του δανειστή όταν ο τρίτος είναι κατά την απαλλοτρίωση σύζυγος ή συγγενής σε ευθεία γραμμή ή σε πλάγια γραμμή εξ αίματος έως και τον τρίτο βαθμό ή από αγχιστεία έως και τον δεύτερο, εκτός εάν παρήλθε έτος από την απαλλοτρίωση μέχρι την άσκηση της αγωγής, ενώ η παραπάνω γνώση δεν απαιτείται αν η απαλλοτρίωση έγινε από χαριστική αιτία. Τέλος, η διάρρηξη επέρχεται κατά το ποσό μόνο κατά το οποίο ζημιώνεται αυτός που προσβάλλει την πράξη της απαλλοτρίωσης, δηλαδή, κατά το μέρος που απαιτείται για να καλυφθεί η απαίτησή του, που διαφορετικά δεν μπορεί να ικανοποιηθεί.