ΠολΠρΚοζ 110/2013
Πρόεδρος: Παναγιώτης Μολυβδάς.
Δικαστές: Ε. Σταμπουλίδου, Ε. Λαφάρα (Εισηγήτρια).
Δικηγόροι: Α. Παπαδόπουλος, Α. Τσαλικίδης.
(535, 537 § 2, 540. 543, 547, 914, 932 ΑΚ)
Πώληση: δικαιώματα του αγοραστή σε περίπτωση που υπάρχει πραγματικό ελάττωμα ή απουσιάζει συνομο- λογημένη ιδιότητα- ειδικότερα, η έκταση της αποζημίωσης σε περίπτωση έλλειψης συνομολογημένης ιδιότητας ή υπαιτιότητας του πωλητή ως προς την ύπαρξη του πραγματικού ελαττώματος- το βάρος απόδειξης της υπαιτιότητας του πωλητή φέρει ο αγοραστής.
Έννοια συνομολογημένης ιδιότητας και πραγματικού ελαττώματος- ευθύνη του πωλητή υπάρχει ακόμη και αν το ελάττωμα υπάρχει εν σπέρματι ή σε εμβρυώδη κατάσταση κατά το χρόνο μετάθεσης του κινδύνου χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι όροι παραγωγής του, αρκεί σε σύντομο χρονικό διάστημα να εξελιχθεί και να αναδειχθεί- αν εμφανισθεί πραγματικό ελάττωμα ή λείψει συνομολογημένη ιδιότητα μέσα σε έξι μήνες από την παράδοση του πράγματος, τεκμαίρεται ότι υπήρχε κατά την παράδοση, εκτός αν το τεκμήριο δεν συμβιβάζεται με τη φύση του πράγματος ή με τη φύση του ελαττώματος ή της έλλειψης.
Το πωληθέν πράγμα δεν ανταποκρίνεται στη σύμβαση όταν, μεταξύ άλλων, δεν είναι κατάλληλο για το σκοπό της συγκεκριμένης σύμβασης και, ιδιαίτερα, για τη σύμφωνη με το σκοπό αυτό ειδική χρήση- ο ειδικός σκοπός χρήσης του πράγματος μπορεί να προκύπτει από τη συμφωνία των μερών, είτε ρητά είτε σιωπηρά’ αρκεί το γεγονός ότι ο αγοραστής άφησε να διαφανεί ο ειδικός σκοπός χρήσης και ο πωλητής συμφώνησε, ακόμη και σιωπηρά, να ικανοποιήσει το σκοπό αυτό ή ότι ο ειδικός σκοπός χρήσης ήταν αντικειμενικά διαγνωστός από τον πωλητή.
Σε περίπτωση υπαναχώρησης, η σύμβαση της πώλησης ανατρέπεται αναδρομικά και μετατρέπεται σε σχέση εκκαθάρισης, στο πλαίσιο της οποίας οι συμβαλλόμενοι ενέχονται σε αμοιβαία επιστροφή των παροχών που έλαβαν- τρόπος άσκησης του διαπλαστικού δικαιώματος της υπαναχώρησης.
Η αθέτηση προϋφιστάμενης ενοχής δεν συνιστά από μόνη της αδικοπραξία- μία υπαίτια και ζημιογόνος συμπεριφορά με την οποία παραβιάζεται η σύμβαση μπορεί να θεμελιώσει και αξίωση από αδικοπραξία όταν, και χωρίς την ύπαρξη της συμβατικής σχέσης, θα ήταν παράνομη ως ενέχουσα προσβολή δικαιώματος- για να θεμελιωθεί αδικοπρακτική ευθύνη για την ύπαρξη του πραγματικού ελαττώματος, θα πρέπει η ύπαρξη του ελαττώματος να αποδίδεται σε υπαίτια συμπεριφορά του πωλητή, όταν αυτός με πρόθεση επιδιώκει να παραγάγει, ενισχύσει ή διατηρήσει πεπλανημένη αντίληψη ή εντύπωση στον αγοραστή αναφορικά με την ύπαρξη του ελαττώματος με την παράσταση ψευδών γεγονότων ή την αποσιώπηση ή την ατελή ανακοίνωση γεγονότων, των οποίων η αποκάλυψη στον αγοραστή επιβαλλόταν από την καλή πίστη ή την ιδιαίτερη σχέση πωλητή – αγοραστή.
